‘Ik begeleid geen burn-out. Ik begeleid een mens.’
Wat doet een Register Loopbaanprofessional bij stress- en burn-out? Daniëlle Rosentreter vertelt hoe zij mensen begeleidt die zijn vastgelopen en waarom goede begeleiding begint bij de mens, niet bij de klachten.
Stress en burn-out zijn aan de orde van de dag. Wie vastloopt, heeft vaak meer nodig dan alleen rust of een plan om weer aan het werk te gaan. Volgens Register Loopbaanprofessional Daniëlle Rosentreter begint goede begeleiding bij de mens achter de klachten. "Ik begeleid geen burn-out. Ik begeleid een mens die tijdelijk is vastgelopen." 
Na ruim 25 jaar ervaring in management, HR en arbeidsmobiliteit begeleidt Daniëlle als coach en trainer nu mensen en organisaties bij loopbaanontwikkeling, duurzame inzetbaarheid, leiderschap en stress- en burn-outvraagstukken. In al haar begeleiding kijkt ze verder dan de hulpvraag alleen.
"Ik zie iedere dag hoeveel invloed werk heeft op ons welzijn en hoeveel invloed ons privéleven heeft op ons werk. Loopbaanvragen gaan zelden alleen over werk. Ze raken ook identiteit, gezondheid, zelfvertrouwen, levensfase en zingeving." Voor Daniëlle begint goede begeleiding daarom niet bij de klachten, maar bij de mens als geheel.
Niet de burn-out, maar de mens
Veel mensen melden zich pas als de klachten al hoog zijn opgelopen. Terwijl de eerste signalen vaak maanden eerder zichtbaar zijn: minder energie, slechter slapen, sneller geïrriteerd zijn of geen herstel meer voelen na een weekend of vakantie. "Toch wachten we vaak te lang. We leven in een maatschappij waarin we vooral dóórgaan. We nemen nauwelijks de tijd om echt stil te staan bij onszelf."
"Ik oordeel niet over hoe iemand is vastgelopen. Ik ben vooral nieuwsgierig naar het verhaal erachter. Want achter iedere burn-out zit een mens met een eigen geschiedenis, kwaliteiten en omstandigheden. Pas als je dat begrijpt, kun je iemand echt verder helpen."
Daarom begint Daniëlle nooit met de vraag hoe iemand zo snel mogelijk weer aan het werk kan. Ze begint met de vraag: wat heeft deze persoon nu nodig? Soms betekent dat eerst vertragen en rust creëren. Soms blijkt juist dat structuur, contact met collega's of (gedeeltelijk) blijven werken helpend is. Er bestaat geen standaardroute naar herstel. Iedere situatie vraagt om maatwerk.
"We starten met vertragen. Vaak leven mensen al maanden of zelfs jaren op de automatische piloot. Door eerst rust en overzicht te creëren, ontstaat ruimte om weer te voelen in plaats van alleen maar door te gaan. Het gaat erom samen te ontdekken wat op dat moment helpend is.”
Pas daarna onderzoekt ze samen met haar cliënt waar de stress vandaan komt. "Dat is zelden alleen werk. Vaak is het een combinatie van werkdruk, privéomstandigheden, overtuigingen, levensfase en patronen die iemand jarenlang hebben geholpen, maar nu juist in de weg zitten."
Herstel is méér dan uitrusten
Volgens Daniëlle begint herstel niet met een standaardoplossing, zoals thuisblijven of juist koste wat kost doorwerken. "Het begint met inzicht. Waar komt de overbelasting vandaan? Wat heeft iemand nodig? Pas als je de oorzaken begrijpt, kun je keuzes maken die echt bijdragen aan duurzaam herstel."
Daarbij gaat herstel volgens haar niet alleen over minder belasting, maar juist ook over opnieuw ontdekken waar iemand energie van krijgt. "Ik geloof dat iedereen talent heeft. Juist wanneer mensen opnieuw ontdekken waar ze energie van krijgen en wat echt bij hen past, ontstaat er weer perspectief. Herstel gaat niet alleen over klachten verminderen, maar óók over opnieuw verbinding maken met je talenten, drijfveren en wat je plezier geeft."
Herstel begint niet bij minder doen, maar bij opnieuw ontdekken waar je energie van krijgt
In haar begeleiding combineert ze het persoonlijke verhaal met kennis over stress en het brein en met objectieve inzichten uit bijvoorbeeld een TalentScan. "Die combinatie helpt mensen niet alleen begrijpen waarom ze zijn vastgelopen, maar ook welke keuzes hen helpen om weer met energie en plezier verder te gaan."
Een lege batterij vertelt een verhaal
Een traject dat haar is bijgebleven, is dat van een vrouw van midden veertig die volledig was vastgelopen. Op haar werk was de druk hoog, thuis speelde er veel en ze stond altijd klaar voor anderen. Voor zichzelf bleef nauwelijks nog ruimte over. "In plaats van direct te werken aan werkhervatting zijn we eerst gaan vertragen. We onderzochten wie zij is, wat zij belangrijk vindt en welke patronen haar steeds opnieuw uitputten."
Gaandeweg kreeg zij weer inzicht in haar talenten en drijfveren. Ze leerde haar grenzen beter bewaken, maakte andere keuzes en keerde uiteindelijk terug naar haar werk. "Het mooiste resultaat was niet dat ze weer aan het werk ging. Het mooiste was dat ze weer in balans kwam en wist wat zij nodig had om duurzaam gezond en met plezier te blijven werken."
Vakmanschap maakt het verschil
Voor Daniëlle is loopbaanbegeleiding een vak. "We begeleiden mensen juist op momenten waarop ze vastlopen of kwetsbaar zijn. Dat vraagt om méér dan levenservaring of een goed gesprek. Het vraagt om vakkennis, professioneel handelen en de bereidheid om jezelf te blijven ontwikkelen."
Daarom koos zij bewust voor het keurmerk Register Loopbaanprofessional. Persoonlijke ervaring is waardevol, benadrukt ze, maar maakt je nog niet automatisch een professionele coach.
"Juist bij stress- en burn-outbegeleiding krijg je regelmatig te maken met complexe vraagstukken. Dan is het belangrijk dat je weet waar jouw expertise ophoudt en wanneer aanvullende ondersteuning nodig is, bijvoorbeeld van een psycholoog, huisarts of bedrijfsarts. Juist die samenwerking maakt de begeleiding sterker."
Liefst vóór het dashboardlampje gaat branden
Het liefst ziet Daniëlle mensen al voordat zij uitvallen. "We leven in een maatschappij waarin we vooral dóórgaan. We nemen nauwelijks de tijd om echt stil te staan bij onszelf."
Ze vergelijkt het graag met een auto die ieder jaar een APK krijgt. "Ik gun iedereen af en toe een loopbaan-APK: een moment om bewust stil te staan voordat het dashboardlampje gaat branden." Eigenlijk, zegt ze, gaat ze het liefst al met mensen in gesprek vóórdat dat lampje gaat branden. "Juist door eerder stil te staan bij energie, balans en wat iemand nodig heeft om gezond te blijven, kun je veel problemen voorkomen."
Voor Daniëlle is een burn-out geen eindpunt, maar een kantelpunt. “Een burn-out zie ik niet als een teken van zwakte, maar als een signaal. Een uitnodiging om stil te staan bij hoe iemand leeft, werkt en keuzes maakt. Niet om terug te gaan naar hoe het was, maar om vooruit te bouwen aan een manier van leven en werken die beter past bij wie iemand werkelijk is."
