‘Ben jij Noloc-gecertificeerd?’

Tijdens het gesprek valt meteen op hoe Christel Logemann (63) praat over haar werk en het vak: kennis van zaken, positief, nuchter, met humor, motiverend en altijd vooruitkijkend. Ze schakelt moeiteloos tussen grote lijnen en persoonlijke ervaringen, relativeert waar nodig en blijft steeds gericht op beweging en ontwikkeling, bij anderen en bij zichzelf. 

Onlangs nam zij afscheid als voorzitter van de Commissie Assessoren en Mentoren (CAM) van Noloc. Sinds 2010 is zij lid van Noloc, maar haar betrokkenheid bij het vak en bij kwaliteitsborging gaat nog veel verder terug. Als voormalig bestuurslid van CMI, regiegroeplid bij de totstandkoming van het huidige Noloc-keurmerk en voorzitter van de werkgroep mentoren en assessoren heeft zij een wezenlijke bijdrage geleverd aan de professionalisering van het vak en aan het samenbrengen van CMI en Noloc in één stevig kwaliteitskader.

Van loopbaanadviseur tot aandeelhouder

Christel’s loopbaan begint met een stevige inhoudelijke basis (‘Ik heb me eerst suf geleerd’). Ze studeert onder meer aan de Kunstacademie, Pedagogiek en Psychologie. Wanneer ze de arbeidsmarkt betreedt, is de werkloosheid hoog. Via een stage komt ze terecht bij Focus, inmiddels onderdeel van HumanTotalCare, waar ze nu, 35 jaar later, nog steeds werkzaam is.

Ze vervult er uiteenlopende rollen: van loopbaanadviseur tot kwaliteitsmanager, van regiomanager tot directeur/MT-lid en aandeelhouder. Al vroeg weet ze dat ze haar vak heeft gevonden. “Ik was eind twintig en wist meteen: dit is mijn vak.” Het werken met mensen en het analytische puzzelen richting concrete stappen spreken haar direct aan. Kwaliteit loopt daarbij als een rode draad door haar loopbaan. “Vanaf het begin was kwaliteit een onderwerp dat ik naast mijn rol als loopbaanadviseur altijd onder mijn hoede heb gehad.”

Organisch werken

Ze staat bekend om haar ‘organische’ manier van werken. Geen strak afgevinkte agenda’s, maar aansluiten bij wat er gebeurt in het gesprek. “De procedure moet je in je rugzak hebben zitten, maar de cliënt mag daar zo min mogelijk van merken.”

Die aanpak past ze ook toe in haar werk met executives. Als onderdeel van een bredere ‘apk’, inclusief medische check, voert zij het coachgesprek. Zonder vaste agenda, maar met ruimte voor wat er ontstaat. “Mensen komen voor een medische check, maar vertrekken vaak met nieuwe loopbaaninzichten. Dat vind ik altijd wel kicken!” Volgens Christel zou zo’n loopbaan-apk voor iedereen waardevol zijn: laagdrempelig, reflectief en helpend bij het maken van gerichtere keuzes.

De spannendste periode: samen één keurmerk bouwen

Een van de meest bepalende fases in haar betrokkenheid bij de vereniging is de periode waarin CMI en Noloc toewerken naar één gezamenlijk keurmerk. Vanuit CMI is Christel intensief betrokken bij de gesprekken, met een duidelijke focus op kwaliteit, borging en professionaliteit: “Dat was af en toe spannend, maar met een helder doel: de toekomst van het vak borgen.”

In werkgroepen, regiegroepen en eindeloze overleggen wordt het fundament gelegd voor wat nu het keurmerk Register Loopbaanprofessional (RL) en Register Jobcoach (RJ) is. Structuren als de Raad voor de Beroepsregistratie en het College van Belanghebbenden ontstaan in deze periode.

“Uiteindelijk is het tot een mooi eindresultaat gekomen. En we hebben ons als jonge beroepsgroep enorm ontwikkeld met een persoonscertificering die stevig staat.” 

Van adviseur naar coach

Met 35 jaar ervaring kijkt Christel scherp naar de toekomst van het vak. Ze ziet grote veranderingen: banen verdwijnen, nieuwe functies ontstaan en mensen moeten flexibeler omgaan met hun loopbaan. Dat vraagt om het vermogen om te vertalen wat je kunt, wilt en wat bij je past naar nieuwe mogelijkheden. Niet iedereen heeft zicht op zijn ‘Transferable skills’. Juist dáár ligt een belangrijke rol voor de loopbaanprofessional. Daarbij worden de soft skills steeds belangrijker en verschuift de rol van adviseur naar coach.

Onze rol verschuift van adviseur naar coach

Onze rol wordt volgens Christel niet alleen anders, maar ook belangrijker. De nadruk komt meer te liggen op luisteren, begrijpen en samen conclusies trekken, misschien in kortere en compactere trajecten. Data en AI maken informatie toegankelijker, maar brengen mensen niet vanzelf in beweging. Juist daarom wordt het menselijke gesprek waardevoller. De ontmoeting met een ‘bekwaam mens van vlees en bloed’ behoudt daarmee zijn waarde.

Het vak van loopbaanprofessional wordt nog wel eens onderschat. Het vraagt een combinatie van psychologie, kennis van de arbeidsmarkt en organisaties, omgaan met wet- en regelgeving en het vermogen om met uiteenlopende belangen om te gaan. Daarbij speelt levenservaring ook mee. “Mensenkennis, dat is niet iets wat je hebt en wat je je makkelijk aan kunt leren.”

‘Tik ik nog de norm aan?’

Vraag haar naar het Noloc-keurmerk en haar ogen lichten op. Ze is en blijft een bevlogen ambassadeur. Aan elke sollicitant wordt de vraag gesteld: ben jij Noloc-gecertificeerd? “We moeten onszelf af en toe laten toetsen. En ik vind het goed dat dit door een onafhankelijke externe club gebeurt. Niet om ons te bewijzen, maar om te reflecteren: tik ik nog de norm aan? Doe ik het nog goed? En liefst nog een beetje beter.”

Ze pleit voor een grotere rol van het mentorgesprek, met name bij hercertificering. Het gaat immers om reflectie en het gesprek daarover. “Sparren met een vakgenoot over jezelf en je ontwikkelingen is geen straf!”

Voor Christel is het keurmerk géén papieren toets, maar een middel om reflectie en vakmanschap te borgen. “We zijn het aan onze stand verplicht om kwaliteit te leveren, zeker in een vak waarin je werkt met mensen in kwetsbare fases van hun leven. En daarmee heeft een werkgever in ieder geval de zekerheid dat hij iemand in huis haalt die bewust heeft nagedacht over zichzelf en het vak.”

Een stap opzij voor de volgende generatie

Afscheid nemen als voorzitter van de CAM voelt voor haar als een natuurlijk moment. “Soms weet je: het is tijd om het stokje over te dragen.” Ze heeft vertrouwen in haar opvolgers en blijft zelf actief als Register Loopbaanprofessional. Ze werkt minder uren, keert terug naar de kern van het vak en neemt vooral een coachende, mentorrol op zich. “Ik ga eigenlijk weer terug naar de basis.”

Blijf jezelf de vraag stellen: past het vak nog bij mij?

Tot slot heeft Christel een heldere boodschap voor vakgenoten, jong en ervaren: “Datgene wat je bij een ander doet, moet je ook bij jezelf blijven doen. Blijf reflecteren, blijf leren, blijf open staan voor verandering. En blijf jezelf de vraag stellen: past het vak nog bij mij? Want het vak verandert en dat vraagt om professionals die meebewegen, met behoud van kwaliteit.”

Die houding typeert haar bijdrage aan het vak en aan Noloc. Een woord van dank en een daverend applaus zijn hier dan ook meer dan op hun plaats. Noloc neemt afscheid van een CAM-voorzitter die jarenlang heeft meegebouwd aan de fundamenten van het keurmerk en de kwaliteit van het vak. Dat zij een betrokken en bevlogen vakgenoot blijft, voelt als een geruststellende gedachte.