‘Kwaliteit is weten wat je doet en waarom je het doet’
Met aandacht, wijsheid en een scherpe blik werkte zij decennialang aan kwaliteit in het loopbaanvak: Judith Wijnbergen. Met haar vertrek als mentor en assessor bij Noloc nemen we afscheid van een betrokken en inspirerende vakvrouw. Tijd om stil te staan bij haar enorme betekenis voor de beroepsvereniging en talloze loopbaanprofessionals.
“Ach, ik heb best wat gedaan,” zegt Judith Wijnbergen (70) bescheiden als we haar complimenteren met haar indrukwekkende staat van dienst bij Noloc. “Maar het is toch iets wat je een beetje op de achtergrond doet. En juist dat betrokken zijn bij de vereniging is zo leuk, het brengt je ook zóveel.” 
Als we terugblikken op haar carrière, vertelt Judith dat ze al ruim 30 jaar in het vak zit. Haar aanvangsroute naar het loopbaanvak verliep niet geheel rechtlijnig. Oorspronkelijk studeerde ze rechten, na twee keer uitgeloot te zijn voor geneeskunde. “Achteraf had ik misschien psychologie moeten doen,” zegt ze met een glimlach. “Maar het is helemaal oké zo. Je hoeft geen keuze voor altijd te maken, dat geef ik mijn cliënten ook altijd mee. Want je komt uiteindelijk toch ergens op je plek terecht.”
Die overtuiging werd versterkt toen zij eind jaren tachtig in aanraking kwam met outplacement. Bij een reorganisatie stak zij meteen haar vinger op: dit lijkt me interessant. Het bleek het begin van een vervullende loopbaan, waarin werken met mensen, aandachtig luisteren en begeleiden centraal zouden staan.
Van outplacement naar professioneel loopbaanvak
Waar het vak vroeger vooral gericht was op hoogopgeleiden in outplacementtrajecten, ziet Judith een duidelijke verbreding en verdieping. “De professionaliseringsslag die Noloc heeft doorgemaakt vind ik prachtig. Het vak is echt volwassen geworden.” Ze maakt een compliment naar voorzitter Connie van der Zwan, die zich al jaren hardmaakt voor de kwaliteit en professionaliteit van de vereniging.
Certificering noemt ze een ‘kwaliteitspunt’. Zelf behaalde ze haar eerste certificering in 2008, toen nog bij CMI. “Certificering dwingt je tot reflectie: wat doe ik eigenlijk en waarom? Dat is soms een kluif, maar het zet je ook weer aan tot nadenken over je eigen functioneren en is ontzettend waardevol.”
Ze benadrukt dat het niet puur om gevoel en ervaring gaat: de theoretische achtergrond is ook belangrijk. En refereert aan de e-learnings Loopbaantheorieën en Methodisch Werken. “Ik besef steeds meer, dat als je het ergens op schoolt, het onbewuste bewust maakt. Het gaat om manieren, methoden en stappen die je zet bij een proces van mensen. Enerzijds heeft het te maken met mensenkennis en hoe je het gesprek aangaat, maar óók: wat gebruik ik waarom en bij wie?”
Kwaliteit, reflectie en ethiek als rode draad
Wie Judith kent, weet: kwaliteit en ethiek zijn voor haar geen containerbegrippen. Ze zat vijftien jaar in de Raad voor Klachtenbehandeling en werkte mee aan de e-learning Ethiek. “Heel belangrijk” noemt ze ethisch handelen. Eigenlijk zou het vanzelfsprekend moeten zijn voor professionals om hier serieus mee om te gaan. “Vooral in de driehoeksverhouding tussen coach, werknemer en werkgever is ethisch handelen cruciaal. Want wat zeg je wel en niet tegen je opdrachtgever? In hoeverre laat jij je onder druk zetten door een opdrachtgever, omdat hij een werknemer weg wil hebben. Dat is een lastige, daar moet je wel mee om kunnen gaan. Dus je moet jezelf steeds blijven bevragen!”
Ik vind ethisch handelen túúrlijk heel belangrijk, dat is iets wat je toch tegenkomt in je werk?!
Sinds 2018 was Judith actief in de Commissie Assessoren en Mentoren en als mentor en assessor voor het keurmerk Register Loopbaanprofessional. Ze ontmoette vele collega’s en bleef zichzelf ontwikkelen. “Ik leer daar zélf ook van. Iedereen pakt het vak weer anders aan.”
Het mooiste compliment dat ik kreeg? Het is even stil. “Dat mensen aangeven hoe waardevol ze de mentorbegeleiding vinden. Niet alleen vanwege het portfolio, maar omdat ze echt naar zichzelf hebben leren kijken.”
“En als assessor,” voegt ze toe, “dat ik scherp analyseer en dat het gesprek prettig was. Ik kan ook best streng zijn hoor,” lacht ze, “maar altijd met respect.”
Judith kijkt lichtelijk ‘geshockeerd’ als ze vertelt over de foute ‘dees en tees’ die voorbijkomen bij beoordeling van de schriftelijke portfolio’s. Maar het gaat haar natuurlijk vooral om het reflectieve stuk. Waarom doe je de dingen die je doet? Wat is je aanpak? Waarom kies je voor deze methodiek bij deze klant? “Het hoeft geen succesverhaal te zijn, daar zijn we helemaal niet naar op zoek. Laat zien wie jij als coach bent en hoe jij te werk gaat. Laat bijvoorbeeld zien of je aan tegenoverdracht doet. En even flauw: als jij klankschalen gebruikt, zolang dat vanuit een intrinsieke motivatie is, is dat ook oké, maar laat zien waarom.”
Vanuit rust, senioriteit en oprechte aandacht, benadert ze vakgenoten altijd positief kritisch en geeft eerlijk aan: “Als iemand niet openstaat voor feedback, dan wil ik ’m ook niet begeleiden.”
Vaksenioren
Judith was lid van de Programmacommissie en de Conferentiecommissie bij een van de jaarcongressen. Ze was lid van een Kwaliteitskring en neemt nog steeds deel aan een intervisiegroep. Daarnaast richtte ze binnen Noloc de Commissie Vaksenioren op. Een plek voor ervaren professionals om niet zozeer over instrumenten te praten, maar vooral over visie, vakontwikkeling en mentorschap. “Het ging om verdieping en kennisuitwisseling. En op een gegeven moment was het niet meer nodig, omdat er op een andere manier programma’s werden samengesteld. Dat vond ik eigenlijk wel een mooi teken.”
De toekomst van het vak
Judith kijkt met vertrouwen naar de toekomst. AI zal ondersteunend zijn, maar nooit het gesprek vervangen. “Wat ik mooi vind, is dat er een steeds verdere professionalisering plaatsvindt. Ik denk ook dat ons vak blijft bestaan. Misschien wel met meer verdieping, meer specialisaties zoals re-integratie of outplacement. Juist daarom is een goede coach- of loopbaanopleiding echt belangrijk.”
AI wordt een belangrijk aspect, dat neemt niet weg dat ons vak blijft bestaan
Een nalatenschap van kwaliteit
Wat hoopt zij achter te laten? “Geen persoonlijke erfenis”, zegt ze bescheiden. Wel een blijvend besef dat kwaliteit onderhoud vraagt. En dat je er wel iets voor moet doen. Kwaliteit is weten wat je doet en waarom je het doet. “Niet alleen een webinar volgen voor de punten, maar echt investeren in je vak. En ja, ethiek is daarbij ook belangrijk: jezelf blijven bevragen.”
Luisteren, analyseren, grenzen kennen en durven doorverwijzen, dát zijn volgens haar de onmisbare kwaliteiten van een Register Loopbaanprofessional. En niet te vergeten: reflecteren, ken jezelf. Ze doet een belangrijke oproep aan vakgenoten: “Durf je eigen beperkingen te kennen als professional. En weet wanneer je doorverwijst.”
Durf je eigen beperkingen te kennen als professional
Lid zijn van Noloc heeft Judith ongelooflijk veel gebracht. Juist doordat ze niet alleen lid was, maar ook actief meedeed. “Je leert zóveel van elkaar,” zegt ze. Tijdens gezamenlijke vakevenementen voelt ze bevlogenheid en beroepstrots: professionals met kennis van zaken, mensen naar wie je kunt opkijken. “Dan denk ik: wauw, die is goed en heeft echt iets te melden.” Voor haar is een beroepsvereniging niet alleen een netwerk, maar een plek waar je inspirerende vakgenoten ontmoet en samen het vak sterker maakt.
Blijvend verbonden
Hoewel Judith stopt als mentor en assessor, blijft ze actief: als lid van de bezwarencommissie bij DNV, de onafhankelijke certificeringsinstelling die leden toetst, en in de tweede lijn voor vragen rond klachten. Want betekenisvol bezig zijn, dat stopt niet bij pensioen. “Iets betekenen is zo prettig. Ik wil niet alleen innemen, maar blijven bijdragen.”
Judith Wijnbergen. Een Register Loopbaanprofessional in hart en nieren. Een rolmodel voor het vak. Een warme, wijze en betrokken vakgenoot. Noloc neemt afscheid van een bijzonder fijn mens en zegt vooral: dank je wel wat je voor onze vereniging hebt betekend.