“Ik ben pas 64 en kies voor een nieuwe koers”
Na ruim veertig jaar in de werktuigbouw en techniek, waarvan de laatste tien jaar als technisch projectleider, voelde Bernard dat het niet meer klopte. Hij deed zijn werk goed, maar zijn hart lag er niet. “Er zat iets niet lekker en ik kon er niet de vinger op leggen." Het was dit gevoel dat hem ertoe bracht contact te zoeken met een gecertificeerde loopbaancoach.
“Veel mensen in mijn leeftijd denken: nog drie jaar tot aan pensioen, ik zit mijn tijd wel uit. Maar dat kost bakken met energie. Je sleept jezelf voort en daar wordt niemand beter van. Ik dacht: dat ga ik niet doen. Ik ben pas 64!”, vertelt Bernard Snikkers.
Dat besluit was het begin van een loopbaantraject bij Eva Visser, Register Loopbaanprofessional. “Ik had een paar artikelen van haar gelezen op LinkedIn. Ze kwam op mij heel ‘down to earth’ en toegankelijk over. In ons eerste gesprek voelde ik meteen: hier kan ik verder mee. Ik stelde het ook aan mijn werkgever voor en die besloot het traject te ondersteunen. Maar ik had hoe dan ook de keuze al gemaakt: ik doe dit voor mezelf.”
Wandelcoaching en nieuwe inzichten 
Het traject vond grotendeels al wandelend plaats. “Door te lopen in de natuur kwamen gesprekken veel natuurlijker op gang. Eva liet me ook werken met metaforen. Een scheefstaande boom bijvoorbeeld, dat voelde voor mij als: zo sta ik nu ook, uit evenwicht, maar ik wil weer recht groeien.”
Gaandeweg kreeg hij meer inzicht in zichzelf. “Ik ontdekte: ik kan mijn werk wel goed, maar mijn hart ligt er niet.” En toen kwam er een herinnering boven: als kind was hij altijd met miniatuur bootjes bezig. “Ik knutselde ze, testte ze in de vijver. En ook nu nog ben ik actief als watersporter en sinds kort als vrijwilliger in de scheepvaart. Het kwartje viel: hier word ik blij van.”
Van techniek naar water
Met steun van Eva onderzocht Bernard de mogelijkheden. Hij ging in gesprek met verschillende bedrijven in de watersportsector en liep een dag mee op een jachtwerf. “Dat gaf me de bevestiging dat dit de goede richting is. Mensen stonden verrassend open voor mijn verhaal. Ik merkte: ik heb hier wat te bieden én ik krijg er energie van terug. Het gaf me vreugde!”
Momenteel rondt hij met zijn werkgever een vaststellingsovereenkomst af. Ondertussen doet hij vrijwilligerswerk in de nautische sector om zijn netwerk uit te breiden en zijn belastbaarheid op te bouwen. De nieuwe horizon is in zicht. “Er is weer perspectief. De brug staat open om naartoe te varen”, lacht Bernard.
De kracht van loopbaanbegeleiding
Wat betekende de begeleiding van Eva voor hem? “Zij heeft mij losgeweekt uit mijn ratio. Ik ben van nature heel rationeel, maar er zit een emotionele laag onder die ik vaak wegdruk. Eva prikte daar doorheen en bracht me terug naar mijn gevoel. Dat was voor mij het grootste cadeau.”
Advies aan anderen
Zijn advies aan mensen in dezelfde levensfase is helder: “Als je het gevoel hebt: ik moet nog zoveel jaar, pak dan zelf de regie. Ga in gesprek met een loopbaanprofessional. Ja, dat is spannend en voelt alsof je in het diepe springt. Maar je kunt er zoveel mooier uitkomen. Je bent nooit te oud om een nieuwe richting in te slaan.”
Je hóeft je laatste jaren niet uit te zitten. Je kunt zelf het roer pakken en een koers varen die jou energie geeft.
Dit verhaal bevestigt dat ook in de laatste fase van je carrière loopbaanbegeleiding een waardevolle investering is. Het geeft energie, perspectief en bovenal: het laat je weer varen op je eigen kompas. In het geval van Bernard: letterlijk!